The wartime girls.

Vrouwen in de Tweede Wereldoorlog

-Mary Marvin Breckinridge (2 oktober 1905- 11 december 2002)

“Make sure you pitch your voice a bit lower,” said Ed Murrow, director of CBS…

De meeste reporters, die Ed Murrow in dienst nam tijdens zijn leiderschap van CBS, waren prominente omroepers geworden. Ze waren bekend geraakt onder de naam “Murrowboys”. Maar tussen deze man zat een vrouw: Mary Marvin Breckinrigde. Ze was de enige vrouw, die officieel toegelaten werd tussen deze mannen. Tijdens de oorlog ging ze de uitdaging aan om nieuws te verslaan, ondanks censuur en de voortdurende dreiging van gevangenisstraf.

Marvin Breckinridge in 1940

Marvin Breckinridge in 1940

Inleiding

Het was de Tweede Wereldoorlog, die een andere richting gaf aan de carrière van Marvin Breckinridge, zoals ze het liefst genoemd wilde worden als onderscheid van haar nichtje Mary Breckinridge, de oprichtster was van de Frontier Nursing Service. Van fotografe en cinematografe werd ze oorlogsverslaggeefster voor de radio. Ze beschikte over de juiste achtergrond – haar overgrootvader John. C. Breckinridge was vicepresident van de Verenigde Staten geweest onder James Buchanan – en ze bezat journalistieke vaardigheden. Bovendien had ze geschiedenis en talen aan het Vassar College gestudeerd en het was tijdens die studietijd dat ze kennis maakte met Edward R. Murrow, de toekomstige baas van de Columbia Broadcasting System, ofwel CBS. Het klikte meteen tussen hen.

Even overwoog ze om na haar studie een carrière te beginnen in het buitenland. Maar de kennismaking met de fotografie deed roet in het eten gooien. Ze ging zich verdiepen in de meest recente cameratechniek, vooral bewegende beelden wekten haar interesse. Het resulteerde in het ontstaan van de zwart-wit film “The Forgotten Frontier” in 1930. De film handelde over de Frontier Nursing Service en was daarmee een eerbetoon aan haar nicht Mary.
Hierna ging Marvin op reis en onderweg maakte ze vele foto’s voor bladen als Vogue, National Geographic en Life. De foto’s vielen zo in de smaak bij de lezers dat ze de opdracht kreeg om foto’s te schieten in Palestina, Turkije en Frankrijk. Spoedig werd het continent Afrika aan de opdracht toe gevoegd. Mensen uit alle lagen van de bevolking trokken uitgebreid aan haar lens voorbij. Maar ook de natuur was ruimschoots vertegenwoordigd in haar fotocollectie.
Haar reizen naar Europa werden frequenter en leidde tot hernieuwde ontmoetingen. Zo trof ze in 1937 Ed Murrow en diens vrouw Janet tijdens de overtocht naar Engeland.

William L. Shirer, Edward R. Murrow, Mary Marvin Breckinridge and friend

William L. Shirer, Edward R. Murrow, Mary Marvin Breckinridge and friend

Ze waren allen op weg naar Engeland, Murrow was de nieuwe baas voor CBS in Europa geworden en Breckinridge zou een impressie maken van de kroning van de nieuwe koning George VI. De reis werd succesvol voor de fotografe. Nieuwe opdrachten volgden elkaar snel op: foto- opdracht voor het Lucerne-festival werd gevolgd door een Naziebijeenkomst in Neurenberg. Bij de inval van het Duitse leger in Polen, september 1939, binnenviel, was Marvin net gearriveerd in Londen. Haar eerste reactie was om huiswaarts te keren, maar bijna tegelijk besefte ze dat hier een gouden kans lag te wachten op haar. Er waren weinig fotografen nog werkzaam, omdat de Britse mannen gemobiliseerd waren n de meeste Amerikanen alweer naar huis waren. Marvin meldde zich als fotojournaliste bij het Londense kantoor van Blackstar, een internationaal fotoagentschap en diverse opdrachten werden haar onmiddellijk toegewezen. Eén opdracht was het fotograferen van kinderen in achterbuurtwijken, die vanuit Londen geëvacueerd werden naar het platteland. Een andere opdracht betrof een weergave van een Engels dorp dat zich aan het voorbereiden was op de oorlog. Marvin Breckinridge was de eerste, die ook foto’s maakte van de Londense schuilkelders en dat maakte haar op slag bekend.

Schuilkelder met gasten van het Savoy hotel in 1939

Schuilkelder met gasten van het Savoy hotel in 1939

 

CBS

Maar spoedig diende zich een nieuwe kans aan, zij het op een ander gebied dan Breckinridge gewend was. Ed Murrow, de baas van CBS News was haar niet vergeten. Murrow wilde een beeld schetsen van een land dat verkeerde in oorlog. Een oorlog, waarvan Amerika vroeg of laat deel zou gaan uitmaken, want daarvan was hij overtuigd. Zelf kon hij Londen niet verlaten om naar het buitenland te gaan en dus was hij op zoek naar een betrouwbare verslaggever. Marvin Breckinridge voldeed perfect aan zijn verwachting en hij wilde haar graag in zijn team als nieuwslezeres. Daarmee zou hij wel het boekje van CBS te buiten gaan, want ook bij dit bedrijf waren vrouwen in die tijd namelijk verre van welkom. Doch de directeur van CBS wist dat zijn invloed op Murrow te klein was, nu die zich in Europa bevond. Hij liet de beslissing aan Murrow zelf over en Marvin mocht een proefuitzending maken. Ze was meteen geraakt door dit medium. Opgetogen trad ze in dienst van CBS en ze maakte in totaal 50 reportages vanuit 7 landen. Aanvankelijk gingen de uitzendingen over typische vrouwelijke onderwerpen, maar Marvin wilde meer. Het was immers oorlog! Murrow stuurde daarom zijn reporter naar Nederland en ze maakte diverse reportages voor CBS. Onder meer had ze een interview met NSB-leider Anton Mussert dat de geschiedenis in zou gaan als “het gekruiste armen- interview”. Mussert had namelijk verklaard dat wanneer de Duitsers Nederland zou binnenvallen, hij hen zou opwachten met gekruiste armen. Het interview deed veel stof opwaaien.

Marvin Breckinrigde aan het werk in Nederland

Marvin Breckinrigde aan het werk in Nederland

 

Official CBS Correspondent

Official CBS Correspondent

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Einde van haar carrière

Maar het aantal journalisten in Nederland nam al ras toe en voor Breckinridge werd het tijd om verder te gaan. Haar nieuwe werkplek werd Berlijn als vervanger voor journalist, schrijver en historicus William Shirer, van waar ze voor CBS 18 uitzendingen maakte. Het bleef echter niet alleen bij werken. Na Murrow volgde wederom een hernieuwde ontmoeting. Ditmaal kruiste Jefferson Patterson, diplomaat op de Amerikaanse ambassade, opnieuw het pad van Marvin en dat leidde zelfs tot een huwelijksaanzoek. Ze accepteerde het aanzoek, maar het zou een huwelijk worden dat niet zonder gevolgen bleef voor haar journalistieke loopbaan. Na haar verblijf in Berlijn, keerde ze terug naar Nederland, waar ze nog 9 uitzendingen verzorgde tot mei 1940. Van daaruit ging ze naar Frankrijk, waar haar op 12 mei door een medewerker van de Amerikaanse ambassade in Parijs beleefd werd meegedeeld dat een huwelijk met Patterson het einde zou betekenen van haar omroepcarrière. Als vrouw van een diplomaat van een als “neutraal”bekend staand land, kon ze geen baan hebben, waardoor er politieke moeilijkheden zouden ontstaan voor de Amerikaanse regering. Breckinridge maakte nog een reportage over de burgervoorbereidingen voor de verdediging van Parijs en op 8 juni 1940 verliet ze de omroep, na nog 8 uitzendingen gemaakt te hebben. Aan de buitenwereld verklaarde ze ontslag te hebben genomen vanwege haar huwelijk dat op 16 juni voltrokken zou worden, maar achter de schermen was bekend dat ze gedwongen was om deze stap te nemen. Marvin ging echter niet bij de pakken neer zitten. Ze hoopte haar voormalige carrière als fotografe weer te kunnen oppakken, doch er stond haar nog een teleurstelling te wachten. Wederom stond haar huwelijk met een diplomaat in de weg en ze werd geweerd als fotografe. Door deze tegenwerkingen restte haar geen andere keuze dan zich volledig te wijden aan de rol van diplomatenvrouw. Met haar man reisde ze over de hele wereld in opdracht van Buitenlandse Zaken. Na het overlijden van haar man zag ze voor zichzelf een heel andere carrière weggelegd en ze zette zich als filantroop in voor heel veel goede projecten. Daarvoor nam ze zitting in diverse besturen. Ze richtte zelfs de MARPAT –foundation op, die onder meer geld verstrekte aan musea, galeries, milieu- en geschiedkundige organisaties. Volgens kenners zou Marvin Breckinridge de meest prominente omroepster van de 40-er jaren zijn geworden, als ze niet gestopt was.

Mary Marvin Breckinridge Patterson  en haar man Jefferson Patterson

Mary Marvin Breckinridge Patterson en haar man Jefferson Patterson

 

 

 

 

Advertenties