The wartime girls.

Vrouwen in de Tweede Wereldoorlog

Elizabeth ‘Tex’ Williams (1924- )

elizabeth-tex-williams-photographer

De Tweede Wereldoorlog mocht dan kansen bieden aan vrouwen om banen te ambiëren, die voorheen alleen voor mannen bestemd waren, voor veel Afro- Amerikaanse vrouwen bleek het desondanks niet eenvoudig te zijn om ook een bijdrage te kunnen leveren aan de oorlogsinspanningen. Zo werden Afro- Amerikanen –zowel vrouwen als mannen –geweerd van de fotoscholen van het leger en de trainingsprogramma’s van de staat. Echter, onder druk van organisaties voor de burgerrechten en de Afro-Amerikaanse pers in Alabama kregen zwarte mannen in 1941 alsnog toestemming om getraind te worden als piloot. Nadien werden ze ingedeeld bij de groep, die louter bestond uit gekleurde piloten. Ze werden bekend onder de naam the Tuskegee airmen. De naam was ontleend aan het opleidingscentrum in Tuskegee.

Een paar jaar daarna kregen Afro-Amerikaanse vrouwen de kans zich te melden bij het Women Army Corps. Maar echt voorspoedig verliep deze integratie niet. Toen de eerste groep van 39 zwarte vrijwilligers arriveerden in het trainingscentrum van het WAC te Fort Des Moines, Iowa in 1943 om beëdigd te worden, kregen zij de bijnaam “colored girls”, als teken van onderscheid. De scheiding tussen blank en zwart werd in het korps streng gehandhaafd. Aan de zwarte vrouwen werd beleefd gevraagd om aan de andere kant van de kamer te gaan zitten, waar ze ver uit de buurt zaten van de blanke vrouwen. Bij de onderkomens van de rekruten was het niet anders gesteld, de Afro- Amerikaanse vrouwen kregen hun eigen barakken, zonder blanke medebewoners.

Elizabeth Williams was een jonge gekleurde vrouw en ze was ook fotografe. Elizabeth wilde naar Europa om verslag te doen van de oorlog en ze meldde zich in 1944 aan bij WAC. Ze werd aangenomen en werd de eerste zwarte legerfotograaf. Als volgende stap wilde ze naar de plek waar de actie gaande was: het front. Voor blanke vrouwen was het al moeilijk om in de buurt van het front te komen als fotograaf, maar voor Williams leek het bijna onuitvoerbaar. Ze gaf niet op en uiteindelijk slaagde ze erin om ingedeeld te worden bij een groep van zwarte piloten, de Tuskegee airmen. Officieel maakten deze piloten deel uit van de 332nd Fighter Group, the 477th Bombardment Group of the United States Army Air Corps (later United States Army Air Forces genoemd) en 99th Pursuit Squadron. De Tuskegee airmen werden o.a. ingezet in Noord-Afrika en Italië. Elizabeth Williams kreeg toestemming om foto’s van hun militaire operaties en van lucht- en grondmanoeuvres te nemen. Williams mocht tevens impressies maken van het alledaagse leven in de barakken van de mannen. Ze was de enige fotografe, die de gevechtstechnieken van de luchtmacht op de gevoelige plaat mocht vastleggen. Daarnaast verzorgde ze ook foto’s voor de inlichtingendiensten.

Na de oorlog bleef ze fotografe voor de inlichtingendiensten van Defensie. In 1949 werd ze als eerste zwarte vrouw toegelaten tot de Photo Division School in Forth Monmouth, New Jersey, waar ze afstudeerde als één van de beste van haar klas. Elizabeth Williams maakte ook medische fotoreportages en was laborante.